Als ik niet aan het schrijven of redigeren ben, zwerf ik regelmatig door de stad, fotografeer het een en ander en ben voortdurend nieuwsgierig.
Ik belandde deze week bij de toegangsweg van de afgesloten IJtunnel. Ik waagde mij een heel klein stukje op het stoepje langs de toerit om het terras van Nemo van een afstand op de foto te zetten. Met nadruk vermeld ik erbij, dat ik niet langs enig verbodsbod ben gelopen. Die staan pas verderop. Toch had ik dit beter niet kunnen doen, want wat mij toen overkwam tart elke beschrijving.

Gisteren moest ik betalen voor lucht.
Het was een schokkende ervaring, moet ik u zeggen. Een veeg teken.
Een aanslag op mijn wereldbeeld: oude waarden zijn niet langer vanzelfsprekend.
Het ging weliswaar om samengeperste lucht, maar lucht blijft lucht.

Iemand probeerde mij een kunstje te flikken.
Waarschijnlijk een of ander vadsig mannetje dat opereert vanuit de vochtige kruipruimte van zijn vinexwoning.
Vanaf een virtueel adres runt hij het 'bedrijf' PC Office Service.

De kunstjesflikker van PC Office Service stuurde mij een factuur van bijna 300 euro voor software genaamd 'Office 11'.

[Klik voor gehele afbeelding]

Om nu niet meteen al ten prooi te vallen aan onze altijd alerte nationale crimefighters wegens acquisitiefraude, had hij er in kleine lettertjes op gezet dat het eigenlijk om een 'aanbieding' ging.
Een aanbieding vermomd als factuur dus.
Er zijn bedrijven die zo'n rekening blind voldoen.
En dat is dan toch weer een aardige bijverdienste voor de kunstjesflikker in de kruipruimte.

Ik las een opmerkelijk bericht: de NMa verdenkt huizenhandelaren van kartelvorming. Zij maakten onderling afspraken over de aankoop van huizen op executieveilingen.

Op executieveilingen worden huizen geveild waarvan de eigenaren hun huis gedwongen moeten verkopen. Bijvoorbeeld omdat zij hun hypotheek niet meer kunnen betalen.

Op die veilingen zit de zaal vol met huizenhandelaren. Zij hebben onderling afgesproken dat ze elkaar niet in de weg gaan zitten bij het bieden en één van hen scoort zo heel voordelig het betreffende pandje. Met als gevolg dat veel verkopers met een restschuld blijven zitten bij de bank. Zij liggen de rest van hun leven krom.

De huizenhandelaren komen daarna nog even gezellig bij elkaar en houden onderling een nieuwe veiling. Daar worden wél goede prijzen betaald. De winst wordt lekker onderling verdeeld.

Henk Kamp. Minister van Sociale Zaken.
Ik weet eigenlijk niet goed wat ik van die man moet denken.
Nou ja, laat ik eerlijk zijn, ik weet wél wat ik van die man moet denken, maar dan wordt het meteen weer zo'n onaardig stukje.

Henk was indertijd in het zoveelste kabinet Balkenende een zeer verdienstelijk minister van Defensie.
Volgens ingewijden althans, want ik heb geen verstand van wapengekletter en ander zinloos geweld.

Onlangs las ik in de krant dat onze minister van Veiligheid en Justitie, Ivo Opstelten, weer een stukje van onze rechtsstaat gaat afbreken. Zijn grote voorbeeld was Piet Hein Donner, die op dit gebied ook al het nodige sloopwerk heeft verricht.

Ivo Opstelten maakt de toegang tot de rechtspraak voor de gemiddelde Nederlander nog wat moeilijker dan ie al was.
Hij heeft zich namelijk voorgenomen om het griffierecht voor een gang naar de rechter eens even flink te verhogen. Naar de kantonrechter kost je minstens 125 euro, bij de bestuursrechter begint het bij 500 euro.