Het is vandaag de laatste dag van 2005. Ik geniet er nog maar even van, zolang het nog kan. Want volgend jaar krijg ik het druk met dankbaar zijn. Dat moet namelijk van onze vorstin: dankbaar zijn."Wij leven in een tijd waarin steeds nadruk wordt gelegd op wat ons ontbreekt," hield zij haar onderdanen voor.
Onze minister van financiën zat op dezelfde lijn. "Armoede is betrekkelijk, de onderkant van nu is welvarender dan in de jaren vijftig", sprak hij gewichtig in de krant. Ook de minima moeten dus dankbaar zijn. Want de minister kan ervan meepraten. In de jaren vijftig had hij geen tv, at hij dubbele boterhammen en naaide hij zelf zijn kleren.
Dat wil ik de rijksboekhouder trouwens wel eens zien doen, zelf zijn kleren naaien. Ik wed dat hij nog geen knoop kan aanzetten. Lees verder »



