Geschreven voor Amsterdam Centraal
Dinsdag 29 November 2011 in categorie Amsterdam Centraal, Sport
Dat veel mensen in Amsterdam Ajax een fijne en mooie voetbalclub vinden, gun ik ze van harte.
Ikzelf ben echter niet iemand van de clubliefde, ik ben hooguit een samenvattingenkijker.
Voor anderen is de club een levensvervulling. Niet omdat ze er voetballen of werken, maar omdat Ajax voor hen een religie is. Ajax is tenslotte een god, met wisselende zonen. Het houdt de supporters niet van de straat helaas, maar Amsterdam hoort nu eenmaal een grote voetbalclub te hebben.
Ook de niet-voetballiefhebbers in Amsterdam zullen dit gelaten moeten aanvaarden.
Toch zijn ook hierbij grenzen aan de tolerantie. Of je nu Ajax-fan bent of niet, de overdosis Ajax die de Amsterdammers de afgelopen maand over zich heen kregen is regelrechte geestelijke mishandeling. Dat houdt geen mens vol.
Even heb ik zelfs op het punt gestaan om mij te gaan melden bij de supportersvereniging van Feyenoord.
Lees verder...
Maandag 14 November 2011 in categorie Kort en Tussendoor, Sport
Die minister van Volksgezondheid van Sport, Edith Schippers (VVD), wil Nederland meer laten bewegen. Dat is gezond. Daar gooit ze zeventig miljoen tegenaan.
In de krant zegt ze: "Sporten is leuk, ik zie het aan mijn eigen dochter als ze hockeyt, maar sporten is ook erg gezond."
Ik begrijp hieruit dat de minister sporten vooral leuk vindt als een ander het doet.
Ja, zo kan ik het ook.
Donderdag 14 Juli 2011 in categorie Sport
Zoals u waarschijnlijk weet ben ik geen voetbaldeskundige.
Ik heb dan ook grote bewondering voor mensen als Johan Derksen die hun hele werkzame leven in dienst stellen van het oeverloos ouwehoeren over niks. Ik betwijfel echter of het de weg is naar onsterfelijkheid.
Ondanks mijn gebrek aan voetbalbetrokkenheid, bemoei ik mij er vandaag tegenaan.
Bij hoge uitzondering, dat begrijpt u.
Ik wil namelijk mijn onvoorwaardelijke steun uitspreken voor Mario Been.
Geheel toevallig en geheel zijdelings bereikte mij de afgelopen dagen het nieuws dat Mario Been per direct was opgestapt als trainer van Feyenoord.
Hier moest iets zéér ernstigs achter zitten, wist ik meteen.
Lees verder...
Zaterdag 21 Juni 2008 in categorie Sport
Voorbeschouwing en nabeschouwing. Die woorden hoor je veel in deze weken. Het is maar goed dat er niet ook een onderbeschouwing, een bovenbeschouwing en een naastbeschouwing bestaat. Hoewel ze daar bij het voetballen hun hand niet voor zouden omdraaien. Maar dan gaat het denk ik teveel in de papieren lopen, met dure deskundigen als Johan Cruijff, Mario Been en Danny Blind erbij. Ik vraag me bij die laatste trouwens altijd af wat er voor iemand met zo'n achternaam nog te beschouwen valt.
Inderdaad, u heeft gelijk: flauw inkoppertje.
Eigenaardig dat die voor- en nabeschouwingen bij het voetbal pas echt tot volle bloei komen. Bij andere sporten voor het massapubliek doen ze daar ook wel aan geloof ik, maar dan blijft het allemaal toch iets ingetogener. Waarschijnlijk is voetbal de ouwehoer- en borreltafelsport bij uitstek. En iedereen heeft er verstand van, dat scheelt.
Dat blijkt ook wel bij de uitgenodigde gasten bij zo'n beschouwing. Dat zijn vaak cabaretiers, zangers, schrijvers, presentatoren of andere bekende Nederlanders. Maar zelfs die gasten kunnen moeiteloos het complete curriculum vitae van zo'n voetballer ophoesten.
Ik vind dat knap.
Lees verder...
Dinsdag 10 Juni 2008 in categorie Sport
Ik mag heus wel graag een potje voetbal kijken, als ik echt niets belangrijkers te doen heb. Maar de wedstrijden van ons Nederlands elftal zijn voor mij ondoenlijk. Ten eerste vind ik de kleur oranje afzichtelijk. Die is alleen op sinaasappels te verdragen. Maar vooruit, daar kan een mens zich nog wel voor negentig minuten overheen zetten als 't moet.
Erger is dat bij mij de spanning stomweg te groot wordt. Ik kan geen afstand nemen, ik kan zo'n wedstrijd niet neutraal aanzien, ik moet vóór Oranje zijn, ik word onderdeel van het 'wij'-gevoel. En 'wij' moeten winnen.
Zoiets is uiterst stresserend als je de zaak niet zelf in de hand hebt. Je bent afhankelijk van onze volksvertegenwoordigers op het veld.
En deden ze het nu maar
altijd zo goed als gisteravond
tegen Italië (3-0), maar daarvoor is geen enkele garantie. Dikwijls is zo'n wedstrijd een martelgang van Kromme Leendert, het machteloos toezien met kromgetrokken tenen, samengeknepen billen, gierende zenuwen, knarsende tanden en het hart kloppend in de keel.
In twee keer drie kwartier lever je met gemak tien jaar van je leven in. En bij een verlenging plus strafschoppen verlang je bijkans naar euthanasie. Het is immers ondraaglijk en uitzichtloos lijden.
Lees verder...
Maandag 09 Juni 2008 in categorie Sport
De arbodienst voor horecapersoneel, Horecarbo, gaat morgen
extra controleren. En niet alleen morgen, maar na
elke veldslag van Oranje.
Wie zich dus morgen ziek meldt omdat hij vanavond tijdens Nederland-Italië een beetje te lang aan z'n eigen fust heeft gehangen, heeft wat uit te leggen aan de controleur.
Het blijkt namelijk dat het ziekteverzuim onder het horecapersoneel na een wedstrijd van het Nederlands elftal zo'n vijftien tot twintig procent hoger is. Als service aan de bazen doet de Horecarbo de controle ook nog gratis.
Eigenlijk is dat raar, want die bazen lopen lekker binnen tijdens die wedstrijden en het personeel werkt zich een slag in de rondte om al die hectoliters bier aan te dragen voor de schorgeschreeuwde kelen.
Maak zo'n controleur dus gerust uit voor 'landverrader', want dit is regelrechte mentale ondermijning van de supporterslegioenen.
Bovendien is zo'n ziekmelding volkomen terecht. Een kind kan immers zien dat het Nederlandse volk in deze periode collectief ontoerekeningsvatbaar is.
Lees verder...
Donderdag 17 Januari 2008 in categorie Sport
Zo rond de jaren zestig waren wij in Nederland bang dat 'de Russen' zouden komen. Of 'de Chinezen'. Want sinds de Duitse bezetting waren wij gevoelig voor elke mogelijke dreiging uit het oosten.
Dat is uiteindelijk erg meegevallen. Ons grondgebied is niet massaal overlopen door het rode of gele gevaar. De Russen kunnen sinds het uiteenvallen van de Sovjet Unie geen deuk meer in een pakje boter slaan en de Chinezen hebben ontdekt dat ze het rijke Westen beter te grazen kunnen nemen met goedkope spullen dan met soldaten.
En nu blijkt ook nog eens dat al onze angst volstrekt onnodig is geweest! De Chinezen zijn namelijk gemakkelijk te kwetsen! Je hoeft vanuit ons belachelijk kleine blubberlandje maar een béétje
kritiek te hebben op het Chinese mensenrechtenbeleid en ze voelen zich diep gekwetst!
Dat hadden we tijdens de koude oorlog moeten weten zeg! Dan hadden we die Mao en z'n makkers natuurlijk meteen de huid vol gescholden!
Lees verder...
