Archief: artikelen van

| Home |

 

requiem voor een toyota

Woensdag 31 Juli 2002 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie

Vorige week zondag gaf mijn vijftien jaar oude, donkerblauwe Toyota Corolla de geest. Een blauwig wolkje ontsteeg de motorkap, bleef daar nog even hangen ten afscheid en dreef vervolgens de weilanden bij Breukelen in.

De man van de wegenwacht kon slechts de dood constateren. Tegen beter weter weten in zei hij: "Start eens even...", om vervolgens direct de motorkap met een moedeloos schouderophalen te laten dichtvallen. Ik wist meteen: da's foute boel.
Het was ook echt begrafenisweer. Loodgrijze wolken, vlagen felle regen, harde wind, schuilen in de bus van de ANWB-man.

Zoveel herinneringen worden daar ineens de bergingswagen opgesleept. Volgens het woordenboek is 'auto' mannelijk, maar deze wagen was ontegenzeglijk vrouwelijk en dus voor mij een 'zij'. Dit gevoel komt voort uit de dierbare vriendin die erbij was toen ik hem kocht.
Ik zal tegen haar iets in twijfel gemompeld hebben welk model ik nu zou nemen.
Zonder aarzelen wees zij gedecideerd naar de glanzende donkerblauwe, die met een vaas nepbloemen op het dak in de showroom stond:
"Die!"
"Maar die bloemen krijg je er niet bij als je dat soms denkt!"
Ik hoor nog haar vrolijke lach door de ietwat sombere garage kaatsen.

De auto was niet alleen maar een vervoermiddel. Zij was de vertrouwde metalen cocon die ik jaren om me heen hebt gedragen, waarin ik heb gelachen, gepiekerd, gevloekt, gejankt, nagedacht, gekust en geliefkoosd. Zij is verbonden met ex-geliefdes, vriendschappen, verre reizen en barre weersomstandigheden.
Ik heb het voertuig bediend als een verlengstuk van mijn lichaam, zonder nadenken. Ik genoot van het motorgeluid, dat spinde als een naaimachientje. Ik was trots, omdat zij vrijwel nooit iets mankeerde. Met opzet heb ik al die jaren de transparante sticker op de achterruit laten zitten die blij verkondigde: 'De nieuwe Toyota 1988', terwijl zij zelfs van '87 was.
Enkele weken geleden begon de sticker ineens los te laten, als een voorbode van onheil.

Zij hééft als nieuw gereden. Altijd. Tot die zondag de 24ste juli: koeling kapot, de vaart liep eruit en de motor sloeg onwrikbaar vast. De laatste zwenking aan het stuur om de vluchtstrook te bereiken.

Ga me niet vertellen dat dit een 'mannending'is. En wat dan nóg! Láát ons mannen in zo'n geval maar even...

requiem voor een toyota

Complot

Vrijdag 05 Juli 2002 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie

Houdt u van complottheorieën? Zo ja, dan heb ik er hier eentje voor u. U wordt langzaam maar trefzeker om het leven gebracht door communicatiedeskundigen en PR-medewerkers.

Het complot werkt in principe als volgt: iemand zaagt moedwillig een dikke boom om teneinde u te verpletteren. Dat is echter doodslag met de botte bijl. Dat valt teveel op.

In deze moderne tijd wordt dit daarom geraffineerder aangepakt. Men maakt van die bomen eerst magazines of hoe men die blaadjes ook noemt. Pas daarna en daarmee wordt u onder deze verkapte boom bedolven.

Complot Lees verder...

upc failliet

Zondag 10 Maart 2002 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie

Kabelkluns UPC is technisch failliet, lees ik. Mooi zo! Dat zal ze leren! Ik hoop dat het hele management voortaan uit de vuilnisbakken moet eten.

Vanwáár die plotselinge haat, die agressie, zult u denken. Nou, vanhier:

Ik zeg mijn chello-abonnement op 21 januari schriftelijk op. Per 1 maart. Ruim op tijd dus. Eind februari nog niets gehoord. Dus ik maar bellen met de servicelijn. Nou ja, service... Ik hang twintig minuten in de wacht. Zoveel Eurocent per minuut. Er wordt opgenomen en weer neergelegd. Ik hang weer twintig minuten in de wacht.
Ik word hysterisch van de muzak en in die toestand verkeer ik nog steeds wanneer ik eindelijk iemand aan de lijn krijg.

"Zegt u het maar."
"Nou, weet wat je aanbiedt hier! Breek me de bek niet open!"

Mood: strijdbaar.

Ik vertel hem dat ik nog steeds geen antwoord heb op mijn opzeggingsbrief.
"Ik zorg dat het abonnement per 31 maart wordt beëindigd."
"Nee, ik heb per 1 maart opgezegd."
"U heeft een maand opzegtermijn."
"Precies. Ik heb op 21 januari opgezegd. Schriftelijk."
"Dan moet u wachten tot u een reactie krijgt."
"Ik krijg geen reactie. Daarom bel ik juist."
"U kunt per 31 maart opzeggen. Dat kan ik nu voor u regelen. Dus zegt u het maar"
"Ik bel niet om op te zeggen. Ik bel om te vragen waarom er nog niet op mijn opzeggingsbrief is gereageerd. Ik ga niet een maand extra betalen omdat jullie administratie een chaos is."
"U moet luisteren naar wat ik zeg. Ik kan alleen zorgen dat u per 31 maart wordt afgesloten.
Dat tref ik weer: een onbeschofte kabelklootzak.

Mood: door het lint.

Ik smijt tot in de tandvullingen getergd mijn dure telefoon door de kamer. De gesprekskosten lopen door, dus ik doe fluks wat agressiedempende Yoga en ik vis het communicatiemiddel in arren moede weer achter de piano vandaan.

Mood: quasi-relaxed. Ik vervolg:

"En dat kan ineens zomaar telefonisch?"
"Ja, dat is een nieuwe service van ons. Aan onze klanten."

Mood: cynisch schamper.

"En welk nummer kan ik dan bellen om te vragen hoe het met mijn brief staat?"
"Dat kan niet."
"Natuurlijk kan dat. Het is geen natuurverschijnsel dat u niet kunt beïnvloeden. Het betekent dat UPC de zaak niet goed heeft georganiseerd."
"U moet dan een brief schrijven."

Mood: ontoerekeningsvatbaar.

Mijn bloeddrukbrandmelder gaat af. Ik wuif mijzelf koelte toe.
"En nu moet u luisteren naar wat ik zeg: dat heb ik gedaan. Hebikgedaan-hebikgedaan-hebikgedaan!!!"
"Ik kan u alleen afsluiten per 31 maart. En dan moet u een brief schrijven naar customer care om te zeggen dat u een brief heeft geschreven."

Customer care! Wie vindt de telefoon uit waarbij je 220 volt door de lijn kunt sturen?

Gisteren kreeg ik een brief terug van UPC. Er werd in bevestigd dat ik had opgezegd per:
Inderdaad, u leest het goed: geen datum.

Mood: beschouwend.

Dit land gaat kapot aan de bureaucratie, de arrogantie van de monopolist, de minachting voor de klant en de absolute debiliteit van managers. En dan vinden ze het gek dat medewerkers agressief bejegend worden.

Mood: wraakzuchtig.

Dus voor mij is UPC failliet. Ik hoop dat Google deze zin vaak oppakt: UPC failliet.
Voor de zekerheid nog maar een keer: UPC failliet.
Hè, voelt lekker! Kenmerkend voor de machteloosheid van de klant. UPC FAILLIET!!!
Ja, een kabelklanthand is gauw gevuld.

En nu even allemáál (op de wijs van Oléhee, Olé): "Failliehiet, failliet..., UPC failliet!"
O ja, zet het ook even tien keer op uw site. "UPC failliet!"
Weg met die kabelklojo's. Ik kondig de kabel-jihad af.
bij u is het nu feest der herkenning, wed ik
upc failliet

paardenmiddelen (3)

Vrijdag 08 Maart 2002 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie

Beste Odette,
Naar aanleiding van je hulpvraag omtrent je Diepe Identiteitscrisis het volgende.
Ten eerste heb je uitermate mazzel dat het vandaag Internationale Vrouwendag is en dat dit dus uitgerekend de de enige dag is waarop wij de dames der aarde geen hulp mogen weigeren.
Ten tweede moet ik altijd vragen (zoals je weet): ziekenfonds of particulier?
Ten derde wijzen de symptomen duidelijk op post-traumatische testjesstressjes. In dit vergevorderd stadium baat helaas geen reguliere geneeskunde. Opnieuw moet ik dus de paardenmiddelentherapie inzetten. Aangezien ik echter weekend-dienst heb op de traumabromfiets zal ik je doorsturen naar een andere specialist.

Ik zal je twee verwijsbriefjes geven. Je kunt dan zelf kiezen welke kwik-, kwek-, of kwakzalver je prefereert. Dat ik deze verwijsbriefjes gisteren toevallig in mijn brievenbus aantrof mag je beschouwen als een gunstig teken van gene zijde.

Goed, hier zijn ze:

Mr. Madou


BETALING NA RESULTAAT.
Ik stel mij voor:
een echt afrikaans, zeer snelwerkend medium.
Ik bied hulp bij:
terugkeer van uw geliefde, uw carrière, examen,
kans op geluk, sexuele impotentie, onvruchtbaarheid,
zelfs bij hopeloze problemen.

Tel. 020 - 4650337
06-14937813



De categorie 'hopeloze problemen' lijkt me in dit geval wel op jou van toepassing. Ook 'examen' komt dicht in de buurt van jouw testjes.
Mocht de ouwe Madou vol zitten, dan kun je terecht bij:


Mr. Youssouf


Bekend helderziende, helpt U met het oplossen van al Uw problemen. Zoals, familie, liefde, werk, zaken, geluk, examens, terugkeer van Uw geliefde, bescherming tegen slechte, allerlei slechte geesten. Impotentie hoeft niet.

Uw probleem is mijn probleem.

Werkt snel, goed, resultaat gegarandeerd.
Neem contact op, telefoon

020 - 611 90 30


Kijk eens aan: resultaat gegarandeerd! En impotentie hoeft niet (dat wil nog wel eens een voorwaarde zijn voor behandeling blijkbaar).

Ik wens je veel succes bij je afkickproces!
Vertrouwend je hiermee van dienst te zijn geweest,
met vriendelijke groeten,
Mr. Arnoud

PS: verbaas je niet wanneer Mr. Youssouf en Mr. Madou één en dezelfde blijken te zijn. Het ontastbare heeft vele verschijningen.

hier maken wij geen gewoonte van..
paardenmiddelen (3)

De eeuwige smoes

Vrijdag 21 December 2001 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie, Politiek & Maatschappij

We gaan het eens hebben over De eeuwige smoes van Big Brother. We refereren hier aan een literair fenomeen, niet aan een stompzinnig televisieprogramma.

Ons gristelijk CDA in de persoon van Joop Wijn vond dat het tijd werd de vingerafdrukken van asielzoekers op te slaan. Dit is handig ter bestrijding van criminaliteit en ander terrorisme.
CDA leider Jan Peter Balkenende is de baas van Joop Wijn, dus die houden we verantwoordelijk. Trouwens, als u vindt dat dit allemaal oud nieuws is verzoek ik u beleefd om eerst 'op de voet gevolgd' te lezen.

Klaar? Dan kunnen we verder. Onze DNA-deskundige Dr. Ronald Plasterk kondigt in het discussieprogramma 'Buitenhof' aan het profiel van zijn wangslijm op de Buitenhof-site te zetten en houdt woord. Iedereen mag namelijk zijn DNA weten. Ik heb zijn profiel gezien, maar niet gelezen. Ik ben DNAnalfabeet, dus het zegt me niets. Misschien is hij populair bij de vrouwen sinds hij een 'column' mag reciteren op tv en kunnen zijn aanbidsters daarmee eerst checken of hij het tongzoenen waard is. In elk geval ook oud nieuws.

Steeds opnieuw worden er pogingen gedaan om onze privacy te pirateren. Pas sinds 1971 is daar echt discussie over. Indien u destijds in Nederland rondliep bent u geteld. In 1971 was de laatste min of meer geslaagde poging tot een openlijke volkstelling in Nederland. Daarna is het verder in het geniep gedaan en omdat we inmiddels allemaal een sofi-nummer hebben.

Het is aan alerte mensen als Dr. Jan Holvast te danken dat er nog geen 'PIC' (Personal Identification Chip) in onze schedel zit, geel oormerk in onze oorlel bungelt of streepjescode op onze onderarm getatoeëerd staat. Gaat dit laatste voorbeeld u schandelijk te ver? Dan behoort u niet tot het Joodse volksdeel. Dat heeft helaas de decimale variant nog vers in het getraumatiseerd geheugen.

Telkenmale erger ik mij wanneer politici en schijnheilig brave burgers onze persoonlijke levenssfeer verregaand willen vastleggen. Altijd met het argument: 'Wie niets te verbergen heeft, heeft nergens last van.'
Een weldenkend mens krijgt van zulke onzin-redeneringen acuut kippevel op de diep getergde eksterogen. Immers, het is de vrijheid van elk mens om zelf te bepalen of hij of zij iets wil of moet verbergen. In tijden van dictatuur of bezetting moet maar al te vaak het goede worden verborgen, bewaard en beschermd tot betere tijden.

Lieden die voornoemd argument vanaf heden nog één maal wagen te gebruiken zullen wij terstond lobotomieëren! Daar zijn we rap mee klaar, want veel hersensubstantie zullen wij niet aantreffen.
Jan Peter Balkenende van het CDA en Ronald Plasterk van het DNA hebben niets te verbergen. Zij zullen er dus geen bezwaar tegen hebben dat wij alvast de volgende gegevens over hen vastleggen:

a. Jan Peter Balkenende speelt graag scrabble. Zijn vrouw legde het woord 'normen'. Spontaan sloot hij daar kruislings op aan met het woord 'onaneren'. Zijn vrouw moest even slikken, maar probeerde het later nog maar eens met het woord 'waarden'. Tevergeefs, JPB kwam daar alweer kruislings overheen met 'masturberen'. Niet lang daarna pleitte hij in een interview met Elsevier voor het verplicht invoeren van het vak 'normen en waarden' in het onderwijs.
Want: "Je hebt jongeren in ieder geval tot hun 16e op school, dus die periode moet je ook benutten om ze voor te bereiden op de samenleving."
b. Over Ronald Plasterk kunnen we korter zijn: die is in het geniep een Depend-slip en Tena-Lady fetisjist.

Ondertussen schroomt Verbal Jam niet het nieuws te verzinnen of te verdraaien waar u bij staat. Alles is tenslotte betrekkelijk.

De eeuwige smoes

Het taaltje

Woensdag 17 Oktober 2001 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie

Wat ik toch zo bijzonder irritant vind, is dat op de radio ineens bepaalde dingen anders gezegd worden dan we sinds jaar en dag deden. Berucht voorbeeld van al wat langer geleden is de uitdrukking 'de/het spits afbijten'. Zowat iedereen in Nederland zei altijd 'de spits afbijten', maar nee: op tv en radio werd het opeens 'het spits afbijten'. Heeft daar natuurlijk een redacteur gezeten die het niet zeker wist, het vervolgens in Van Dale opzocht en zag dat het allebei kon. Kortom, laten we dan maar weer eens bijdehand gaan doen en er 'het' van maken. En de rest van journalistiek Nederland begint het prompt na te blaten. Laten ze liever eerst maar eens opletten dat ze de klemtoon van allerlei woorden en uitdrukkingen goed leggen. Ik ben geen taalpurist, maar wat ze af en toe uitkramen...

Laatst weer een reclame op de radio: 'Het prospectus'. Krijg nou wat, denk ik, het is toch de prospectus? Toch maar even opzoeken. Blijkt inderdaad allebei te kunnen. Tientallen jaren heb ik iedereen de prospectus horen zeggen, maar nu gaat er weer een copywriter wijs zitten doen. De reclame valt daardoor op, zul je zeggen, maar ik onthoud alleen 'het prospectus'. De prospectus waarvan? Geen idee meer.

Misschien ben ik wat overgevoelig op dit punt. Thuis moet ik al telkens mijn vriendin verbeteren. Zij weet regelmatig niet of iets 'de' of 'het' moet zijn. Maar zij is een Israëlische allochtoon. Dan mag het.

Het taaltje

Even lekker weg

Woensdag 17 Oktober 2001 in categorie Ergernis, Woede of Frustratie, Media

Ik moet het tóch even over 'Lekker Weg' hebben: heeft u óók zo de pest aan die reclames op zondag? Die met Meta de Vries?
U weet wel: "Jongens, nog even op Meta wachten en dan..."
Op de achtergrond horen we dan een conducteursfluitje van een op tijd vertrekkende trein!
Nou, voor die trein ruimen wij efkes een hele regel in:
hahahahahahahahahahahaaaaaaaahaaaaaaaaaahaaaaaaaaa!!!
En dan die stem van Meta! Die is het vreselijkst

Even lekker weg Lees verder...