Onder het motto 'We're redefining the dictionairy' probeert de website Wordia.com het (Engelse) woordenboek in een nieuw jasje te steken. Behalve de normale woordverklaring geeft de site bij elk woord een video-beschrijving.
Iedereen kan zo'n beschrijving maken. Neem een video op over uw eigen gevoel of beleving bij een bepaald woord en uploaden maar.
Verscheidene bekende persoonlijkheden in het Britse koninkrijk hebben al een bijdrage geleverd.

De lemma's 'Dutch' en 'Netherlands' zijn op dit moment nog niet voorzien van een video, dus u kunt meteen aan de slag.
Misschien ook iets voor het Nederlandse taalgebied? U kunt hier in de reacties bekende Nederlanders voordragen voor de uitleg van woorden die hen op het lijf geschreven zijn.

Via de Wehkamp heeft mijn lieve vrouw voor zichzelf een mooi hebbeding aangeschaft. Want, zo verklaarde zij opgetogen, zij had op zoiets al haar hele leven gewacht. Maar tot voor kort bestond het nog niet. Het is de Philips Wake-up Light, model HF3461, dus inclusief een radio!
Deze ontwaaklamp kan volgens de beschrijving het natuurlijke proces van wakker worden nabootsen. 'Klinisch onderzoek heeft aangetoond dat dit apparaat voordelen voor de gezondheid biedt', zegt Philips zorgzaam.
'Begin uw dag vol energie!', juicht de doos.
Nou, eerlijk gezegd ben ik nooit zo gecharmeerd van die types die 's morgens meteen hyperactief en klotsend van de adrenaline uit hun ledikant stuiteren. Dus laat die energie maar zitten.
Maar goed, als mijn echtgenote er rustiger wakker van wordt, gun ik haar dat van harte. Elk huwelijksleven is tenslotte gebaat bij een milde start van de dag.

Kort samengevat werkt het ding als volgt. Je stelt de wekker in en tegen de tijd dat je wakker moet worden gloeit de lamp steeds sterker op. Als een opgaande zon. Je kunt daarbij ook nog een lieflijk geluidje instellen, zoals het fluiten van vogeltjes. Philips noemt dat 'natuurgetrouwe bosgeluiden'. Of gewoon de radio natuurlijk. Maar daar heeft mijn vrouw nu juist een hekel aan, want Afghanistan bij het wakker worden doet meestal alle voordelen voor de gezondheid weer teniet. En muziek is ook geen optie, want 's morgens vroeg wil ik geen hiphop aan mijn kop. Lees verder »

Kent u nog die producten van knullige kwaliteit zoals ze vroeger bij massa's aangeboden stonden in de Avro-bode en de Anwb-Kampioen? Tegenwoordig zie je ze vooral bij TelSell, maar ze zijn nog niet helemáál uit de bladen verdwenen. Klassiekers zijn de röntgenbril, de vibrerende slankheidsgordel, de wonderwax waarmee de auto weer showroomnieuw leek en de dubieuze geldleningen met woekerrente.

Ze werden altijd aangeboden door ietwat obscure postorderbedrijfjes in de zuidelijke grensstreek, met postbusnummers in plaatsjes als Baarle-Nassau, Sas van Gent, Hulst of Valkenswaard. Want tot op de dag van vandaag is het nog altijd handig om direct door de achterdeur België in te kunnen vluchten wanneer Tros Opgelicht in de voortuin staat.

Onlangs zag ik zowaar nog een paginagrote advertentie van de firma Tecnica in een computerblad staan, waarin men mij vanuit Hulst een 'buitengewone scope' voor slechts ¤ 49,63 trachtte aan te smeren. Met die 'scope' werd zo te zien een telescoop bedoeld. Ik moest snel reageren, want 'de productie was beperkt tot enkele exemplaren'.
Ik zie nu voor mijn geestesoog een postorderklusser in zijn tuinschuur te Hulst met een productielijn van vijf van die 'scopes' op z'n werkbankje. Lees verder »

Op het Adfoblog, zeg maar het weblog van de reclame- en marketingjongens (m/v), las ik toevallig een alweer wat ouder stukje over Crocs. Daarin trok de auteur kritisch van leer tegen deze latex (?) klompen waarop inmiddels de halve wereld rondbanjert. De consument moet gek geworden zijn om op die lelijke dingen te willen lopen en daar ook nog zo'n veertig euro voor neer te tellen, zo luidde ongeveer de conclusie.
Dat verbaasde mij nogal, want van de reclame/marketingmensen verwacht je een dergelijk conservatisme niet. Lees verder »

Het vriendennetwerk Hyves is enorm handig. Vooral voor Hyves zelf. Ik ben er nu een weekje mee aan het rommelen en het lijkt me een gouden business. Ze geven ons een gratis speeltje en terwijl wij ermee spelen, verdienen zij het geld. Want iedereen die braaf z'n profiel invult (zoals ik), levert een hoop interessante informatie aan, waarmee de Hyves-bazen lekker binnenlopen bij het bedrijfsleven.

Het gebeurt allemaal onder de smoes dat je door middel van die informatie allerlei gelijkgestemden kunt ontdekken op internet. Dat is natuurlijk ook wel zo, maar de keerzijde van de medaille is, dat reclame precies op mij kan worden afgestemd. Ze weten inmiddels welke boeken ik lees, naar welke landen ik reis, wat mijn favoriete merken zijn en welke hippe spulletjes ik gebruik. Het maakt me niet uit, ze weten toch niet of ik zit te liegen.
Inmiddels ben ik druk vrienden aan het verzamelen. Nou ja, vrienden, sommige vrienden zijn meer of minder vriend(in) dan anderen. Waar ligt de grens tussen vriend(in) en kennis? Lees verder »

Na het koeknuffelen hebben we nu ook het zeehondknuffelen. In het Amsterdamse verzorgingshuis Leo Polak verblijft een Japanse robot in de vorm van een witte zeehond. Dat valt te lezen op Amsterdam Centraal.
Het knuffeldier heet Paro. Met Paro kunnen dementerende bejaarden lekker spelen en babbelen. Hij reageert met geluidjes en een vertederende oogopslag. Menig mistig oudje heeft niet eens in de gaten dat Paro niet echt is, ook al wordt dat door de verzorgers keer op keer verteld. In elk geval leven de bewoners ervan op en zo'n kunstmatig huisdier heeft niet de nadelen van een kat of hond.

Lees verder »