Een chronisch gevalletje zelfoverschatting

Geschreven voor Amsterdam Centraal

Het gaat er nu eindelijk eens van komen, lees ik in de krant: het nieuwe kabinet gaat de grote graaiers in de zorg flink korten op hun bizar hoge salarissen. Ze mogen straks niet meer verdienen dan een minister en dat is 'slechts' 144.000 euro.
Het Parool drukt er nog een sappig lijstje bij af van Amsterdamse ziekenhuisdirecteuren die onbeschaamd hun zakken vullen uit de publieke middelen. De meesten verdienen momenteel een veelvoud van dat ministerssalaris. In hun eigen beleving zullen ze binnenkort aan de bedelstaf geraken. Het schijnheilig gejank uit die hoek is dan ook niet van de lucht. Het klinkt lachwekkend in al z'n treurigheid.

Geld wegsmijten

Ik ging even een brief posten voor de Belastingdienst. Bij het oversteken passeerde mij een fonkelnieuwe Porsche Cayenne. Zeg maar cocaïnewit en showroomschoon. Hij werd bestuurd door een jongeman die ik hooguit vijfentwintig schatte.
Wonend in Amsterdam Slotervaart verbaas ik mij nergens meer over. Hier kweek je vooroordelen als mossels in Zeeland. En dus vind ik eigenlijk dat de Belastingdienst zich minder met mij moet bemoeien en méér met te jonge mannen in te dure auto's.
Op mijn vijfentwintigste had ik een tweedehands brommer.

Thuisgekomen heb ik het meteen even opgezocht. Een nieuwe Porsche Cayenne kost minstens 85.000 euro. Dat is natuurlijk de meest kale versie, je moet dan de raampjes nog zelf naar beneden draaien. Zelfs bij een brommer hoeft dat niet.

Hersenspoeling

Geschreven voor Amsterdam Centraal

Ik word gehersenspoeld. Mijn geest wordt rijp gemaakt voor een gigantische gemeentelijke bezuinigingsoperatie. Sinds anderhalve week slaat onze dorpskrant het Parool de lezer met de ene crisiskrantenkop na de andere om de oren. Elke Amsterdammer gaat dit voelen, is de boodschap. Het lijkt mij dus verstandig om nu alvast mijn abonnement op het Parool op te zeggen. Ik voorkom hiermee een persoonlijk kastekort en een depressie.

Consumentenvertrouwen in maart altijd laag

Het consumenten-vertrouwen is na een periode van stabilisatie deze maand weer flink gedaald. Met drie punten, lees ik. Tot min 39, aldus ons Centraal Bureau voor de Statistiek. De burger is pessimistisch over de economische ontwikkelingen in het komend jaar. De grote aankopen stelt men liever uit.
Bij zulke berichten plaatsen ze altijd foto's van winkelend publiek. Terwijl een mens toch best alle vertrouwen in de economie kan hebben zónder meteen geld uit te geven.
Maar misschien is dat een naïeve gedachte van mij.

Ladelichters

Ik lees in mijn krant dat bedrijven in de jaren negentig van de vorige eeuw gretig in de pensioenpotten van hun werknemers hebben gegraaid. De overheid deed zelf ook enthousiast mee en pakte 25 miljard uit pensioenfonds ABP. 'Afromen' wordt dat in de berichtgeving eufemistisch genoemd. Maar als je dat geld niet terugbetaalt is het ordinaire diefstal. Het is hetzelfde als de kassier die een greep in de kas van zijn baas doet. Ladenlichterij.

Het is daarnaast opmerkelijk dat uitgerekend een CDA-er op dit punt klaarheid wil, kamerlid Pieter Omzigt. Je zou toch denken dat hij 'zijn' kabinet niet wil opzadelen met gedoe over deze kwestie. Want feitelijk gaat het hier natuurlijk om een megafraude: bedrijven en overheid stelen voor tientallen miljarden uit de pensioenfondsen en ruim een decennium later worden de gepensioneerden gekort op hun pensioenen omdat de dekkingsgraad onvoldoende is.

De Kunstjesflikker

Iemand probeerde mij een kunstje te flikken.
Waarschijnlijk een of ander vadsig mannetje dat opereert vanuit de vochtige kruipruimte van zijn vinexwoning.
Vanaf een virtueel adres runt hij het 'bedrijf' PC Office Service.

De kunstjesflikker van PC Office Service stuurde mij een factuur van bijna 300 euro voor software genaamd 'Office 11'.

[Klik voor gehele afbeelding]

Om nu niet meteen al ten prooi te vallen aan onze altijd alerte nationale crimefighters wegens acquisitiefraude, had hij er in kleine lettertjes op gezet dat het eigenlijk om een 'aanbieding' ging.
Een aanbieding vermomd als factuur dus.
Er zijn bedrijven die zo'n rekening blind voldoen.
En dat is dan toch weer een aardige bijverdienste voor de kunstjesflikker in de kruipruimte.

Tuig van de richel

Ik las een opmerkelijk bericht: de NMa verdenkt huizenhandelaren van kartelvorming. Zij maakten onderling afspraken over de aankoop van huizen op executieveilingen.

Op executieveilingen worden huizen geveild waarvan de eigenaren hun huis gedwongen moeten verkopen. Bijvoorbeeld omdat zij hun hypotheek niet meer kunnen betalen.

Op die veilingen zit de zaal vol met huizenhandelaren. Zij hebben onderling afgesproken dat ze elkaar niet in de weg gaan zitten bij het bieden en één van hen scoort zo heel voordelig het betreffende pandje. Met als gevolg dat veel verkopers met een restschuld blijven zitten bij de bank. Zij liggen de rest van hun leven krom.

De huizenhandelaren komen daarna nog even gezellig bij elkaar en houden onderling een nieuwe veiling. Daar worden wél goede prijzen betaald. De winst wordt lekker onderling verdeeld.