Het beveiligingsmannetje

Ik was in Den Haag en liep door de stad.
Onderweg zag ik de Klantenservicewinkel van de HTM, de Haagsche Tramweg Maatschappij.
Het was er opvallend gigantisch druk.
Gezien alle recente commotie rondom de OV-chipkaart, leek het mij nuttig om er een foto van te maken.
Je weet maar nooit, zo'n plaatje kan altijd van pas komen bij een stukje voor mijn weblog.
Dacht ik nog.

[Klik voor vergroting]

Dat stukje diende zich tien meter verderop al aan.
Daar werd ik verbaal in de nek gesprongen door een beveiligingsmannetje.
"Hallo meneer!"
Mijn blik werd direct naar zijn stoere 'oortje' getrokken.
Het hing los langs zijn nek.
Onwillekeurig loerde ik of er oorsmeer aan zat.
Er ontspon zich de volgende conversatie...

Machtsmisbruik door Apple en Google

Ineens vallen ons de schellen van de ogen, zoals de ietwat archaïsche uitdrukking luidt.
Het altijd zo bejubelde Apple blijkt een wolf in designkleding. De producent van de iPad, de iPod, de iPhone en de Mac wil macht. Macht over de consument en over de leveranciers van 'content'.

De iPad is onder meer bedoeld voor het lezen van digitale kranten en tijdschriften. De uitgevers verkopen ze via zelf ontwikkelde apps (kleine programmaatjes). Die apps staan in de door Apple gecontroleerde app-store, het leesvoer zélf komt rechtstreeks van de uitgever.
Tot dusver had Apple alleen controle over de apps. Nu willen ze ook mee verdienen aan wat er met die apps gekocht wordt: de kranten en tijdschriften.

Irritante spellingsproblemen

De van kinder-misbruik verdachte Robert M. laat zich juridisch bijstaan door het kantoor van het Friese advocatenduo Anker.
Ik vind dat verstandig.
Bij Moskovitz Moskowitch Moszkowicz ben je de helft van de tijd bezig om op te zoeken hoe je de naam van je eigen advocaat schrijft.
Als verdachte in een mega-zedenzaak heb je waarachtig wel iets anders aan je hoofd.

En zelfs al ben je een brave burger, toch heb je telkens weer last van die onspelbare naam Moszkowicz.
Je kunt bij wijze van spreken niet naar het journaal kijken of die man doorkruist weer je gedachten.
U weet waarop ik doel.

Een crisiskerstpakket

Sjongejongejongejonge...
Wat een waardeloos kerstpakket weer dit jaar.
Echt zo'n crisiskerstpakket.

Vorig jaar was het nog zo'n bak met van die Rituals.
Afgezaagd, maar dat rook tenminste nog ergens naar.
Dit jaar moet ik er nog zelf moeite voor gaan doen ook.

Ik moet met een soort pasje het internet op en iets uit een catalogus bestellen waar alleen maar lullige dingen in staan.
Want je moet niet denken dat daar iets bij zit waarvan je zegt: mijn kerst kan niet meer stuk!
Dat de baas eens even lekker royaal uitpakt met een iPad of zo.
Ja, voor zichzelf vermoedelijk.

Ik had mijn moeder moeten aangeven

De afgelopen week had ik De Belastingdienst achter me aan, dus er was even geen tijd om een stukje te schrijven.
Ik had namelijk mijn moeder niet bij hen aangegeven en dat had wel gemoeten.
Ik wist van niks.
Het lijkt mij nuttig om over deze kwestie te vertellen, want de ervaring heeft mij nu geleerd dat je geheel buiten je schuld en nietsvermoedend in de problemen kunt geraken.
Grote problemen, misschien wel...

Zoek het maar uit met je woning

Geschreven voor Amsterdam Centraal

Amsterdam Nieuw-West. Er zijn steeds meer verontrustende berichten dat woningcorporaties geen woningen meer willen bouwen of renoveren. Althans, veel minder.
Dat komt door de recessie, zeggen ze. En ze introduceerden daarbij meteen het (voor mij) nieuwe huiverwoord 'vraaguitval'.
Vorige maand maakte Far West bekend de pijp aan Maarten te geven.
Ze stoppen er doodleuk mee.
Zoiets als: zoek het verder maar lekker uit met je sociale woningbouw.
Far West was opgericht om de stadsvernieuwing in de westelijke tuinsteden te realiseren.
Immers, we willen onze kinderen natuurlijk niet opzadelen met onze krotten.
Het was een megaproject, dat nog tot minstens 2017 zou duren.
Maar helaas. Het mocht niet zo zijn.

Dingen waar je rechts van wordt

Er werd vanmorgen vroeg aangebeld.
Ja hoor eens, ik lig nog in bed, ik doe niet open.
Zaterdag. Uitslapen.
Even later klonk nogmaals dringend bellen.
Met tegenzin trok ik mijzelf onder het dekbed uit.
Een bang vermoeden maakte zich van mij meester, zoals dat heet.
Het was óf een partij Jehova's óf een buurman die kwam melden dat het weer zo laat was.
Het was een buurman.
Het was weer zo laat.