Vorige week bezocht ik de tentoonstelling die in het Stadsarchief is ingericht over Nieuw-West in de jaren 50 en 60.
Machtig interessant natuurlijk, vooral wanneer je -zoals ik- bent opgegroeid in de woestijn van Overtoomseveld.
Het is in vele opzichten een feest der herkenning en jeugdsentiment.
Toch hield ik er een ietwat dubbel gevoel aan over. Enerzijds was het leuk om te zien, anderzijds had het naar mijn smaak wel wat uitgebreider gekund.

Lees verder »

De nominaties voor de Televizier-Ring zijn bekend! Het is een publieksprijs waarbij het kijkersvolk kan laten weten wie in Nederland de beste televisie maakt. Vooral Avro-kijkersvolk.
Je zou dus zeggen dat de Televizier-Ring een goede graadmeter is voor het kwaliteitsniveau van wat wij hier in de polder produceren en waarderen op televisiegebied.
Nu valt er te discussiëren over het begrip 'kwaliteit', maar ik geloof niet dat het publiek op dat gebied zulke hoge maatstaven aanlegt.
Ik voorspel u dan ook dat het niet lang meer duurt voordat Astro-tv wordt uitgeroepen tot beste televisieprogramma.
Laat ik dus niet ingaan op de genomineerden. Dat is even zinloos als die programma's zelf. Lees verder »

Lijfstraffen. Bij wet zijn ze verboden, maar in moskeescholen schijnen ze nog voor te komen. Dat beweert althans de Amsterdamse stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch. Minister Vogelaar gaat het nu onderzoeken.

Jammer eigenlijk, want als het waar is wat Marcouch zegt, dreigt binnenkort toch weer een eeuwenoud stukje correctief cultuurgoed verloren te gaan. Niet alleen islamitisch cultuurgoed, maar ook Nederlands cultuurgoed. Ik weet namelijk nog uit mijn eigen prille jeugd dat de lijfstraf in de klas onverbiddelijk werd toegepast bij de geringste ordeverstoring. Guantanamo Bay was er niets bij.

Menig klasgenootje is in mijn bijzijn gesommeerd de vingers op de rand van het tafelblad te leggen, alwaar ze met een paar venijnige tikken met de kaartenstok werden platgeslagen.
Verwijdering uit de klas gebeurde altijd onder escorte van de onderwijzer, die je aan je oor de gang op sleurde, terwijl je met je tenen nog maar nauwelijks de grond raakte. Lees verder »

Er is grote verontwaardiging over het besluit van de gemeente Huizen om 'blote' schilderijen van de kunstenares Ellen Vroegh te verwijderen uit de publieke ruimte van het stadhuis. De kunstwerken werden wat meer achteraf gehangen.
Aanleiding waren klachten van moslims die er aanstoot aan namen.

Daarmee komt het volgende spoeddebat in ons parlement alweer in zicht, want de verontwaardiging is natuurlijk volkomen terecht. Een gemeente die kunst in haar stadhuis exposeert moet daar ook pal voor durven staan. Het getuigt wel van erg weinig ruggengraat als men bij de eerste de beste preutse religieuze oprisping direct door de knieën gaat.

Allereerst moeten we in dit land eens een keertje af van het idee dat godsdienstige stromingen zich mogen bemoeien met seksualiteit en erotische uitingen. Dat proberen ze altijd wel, maar het heeft geen ruk met religie te maken, eerder met het aan anderen opdringen van eigen normen.
Ten tweede is het opvallend dat in deze kwestie de gevoelens van de moslims weer overdreven omzichtig worden behandeld. We zijn o zo bang om op teentjes te trappen en het verwijt van gebrek aan respect voor andersdenkenden naar het hoofd te krijgen. Lees verder »

Geen ander weet ons de geschiedenis zo toegankelijk en meeslepend uit te leggen als Geert Mak. Vroeger moest je mazzel hebben met een geschiedenisleraar die toevallig lekker kon vertellen, maar voor hetzelfde geld kon je een jaartallendroogkloot treffen. Geert Mak is er gelukkig voor ons allemaal en maakt ruimschoots goed wat we op school eventueel tekort gekomen zijn.
Zojuist is de eerste serie van zijn televisieprogramma 'In Europa' afgerond. Die serie maakte hij natuurlijk niet alleen, maar met hulp van dertig andere toegewijde televisiemakers en onderzoekers. Het was een megaproject, maar prachtig en integer gemaakt, uniek in de Nederlandse televisiegeschiedenis. Daar gaan Geert en zijn medewerkers terecht een Nipkow-schijf voor krijgen, dat kan niet missen. Lees verder »

Minister Plasterk vindt dat Hitlers 'Mein Kampf' gewoon in de boekhandel te koop moet kunnen zijn. Met die opvatting heeft hij een diagnose van de bekende parlementaire psychiater G. Wilders over zich afgeroepen: krankzinnig en een zieke geest. Ook het CDA, in de persoon van Haersma Buma, heeft bezwaren. De vrije verkoop van Mein Kampf kan kwetsend zijn voor nabestaanden.

Mein Kampf is overigens op zichzelf niet verboden in Nederland, alleen in de originele Duitse uitgave, naar het schijnt. De Nederlandse staat heeft zich het auteursrecht toegeëigend en verbiedt de herpublicatie van het boek. Als Plasterk dat verbod opheft, stel ik me voor dat de Nederlandse staat dus nog lekker aan de royalties kan verdienen. Theoretisch dan. Want Mein Kampf is een uiterst dik (ongeveer 400 bladzijden) en ongelooflijk saai boek, bepaald geen pageturner. Er wordt bovendien betwijfeld of hij het wel helemaal zelf geschreven heeft.

Lees verder »