Met twee vingers in de neus

Op televisie gebruiken ze tegenwoordig dikwijls de uitdrukking:
'Dat doet hij met twee vingers in z'n neus!'
Vooral bij sport, meer specifiek nog bij wielrennen.
Hoe komen ze daar ineens zo bij?
Ik ging op onderzoek uit.

De uitdrukking komt inderdaad uit de wielersport.
Hij betekent dat iemand iets met het grootste gemak doet.
Mart Smeets maakte hem populair in Nederland, nadat hij hem had overgenomen van de Belgische verslaggever Karel van Wijnendale.
Dankzij Google zoek je dit op met twee vingers in de neus.
Maar u kent mij, als ik mij eenmaal in iets vastgebeten heb, zoek ik het ook tot op de bodem uit.

De gevolgen van een briefje

Ik kocht een paar wandelschoenen.
Van een degelijk en gerenommeerd Beiers merk.
Lowa, als u het precies wilt weten.
Er zaten allerlei boekjes bij. Die boekjes kun je bijvoorbeeld tijdens het wandelen lezen, stel ik mij zo voor.
Zoals tips hoe je de schoenen kunt onderhouden. En de garantiebepalingen.
In één van die boekjes zat een briefje.

'Ein Kontrollzettel', zoals ze dat in Duitsland zo mooi zeggen.
Daar stond een nummer op.
Het was het nummer van degene die de schoenen had gecontroleerd voordat ze de fabriek uit gingen.
Ik werd verzocht om bij klachten over de schoenen dit nummer te vermelden.
Dan zie je de bui al hangen.

Kapsalon

Soms voel ik mij een beetje een onnozele sukkel.
Met de nadruk op soms en een beetje.
Anders krijg je weer dat andere mensen misbruik maken van de gelegenheid en je hierin enthousiast gaan bijvallen.

"Inderdaad, je bent meestal een ontzettend onnozele sukkel!"
Met de nadruk op meestal en ontzettend.
Dergelijke laffe hyena's moet je mijden als de pest.

Ik liep argeloos over straat.
Ik kon niet vermoeden dat ik op het punt stond weer zo'n zeldzaam moment van onnozele sukkeligheid mee te maken.

Het beveiligingsmannetje

Ik was in Den Haag en liep door de stad.
Onderweg zag ik de Klantenservicewinkel van de HTM, de Haagsche Tramweg Maatschappij.
Het was er opvallend gigantisch druk.
Gezien alle recente commotie rondom de OV-chipkaart, leek het mij nuttig om er een foto van te maken.
Je weet maar nooit, zo'n plaatje kan altijd van pas komen bij een stukje voor mijn weblog.
Dacht ik nog.

[Klik voor vergroting]

Dat stukje diende zich tien meter verderop al aan.
Daar werd ik verbaal in de nek gesprongen door een beveiligingsmannetje.
"Hallo meneer!"
Mijn blik werd direct naar zijn stoere 'oortje' getrokken.
Het hing los langs zijn nek.
Onwillekeurig loerde ik of er oorsmeer aan zat.
Er ontspon zich de volgende conversatie...

Lief Digitaal Dagboek

Geschreven voor online weblogmagazine about:blank

Een weblog wordt wel eens omschreven als 'een online dagboek'.
Inderdaad is dit één van de toepassingsmogelijkheden.
Maar je moet wel een bijzonder hardcore lifelogger zijn om je weblog écht als dagboek te willen gebruiken.
Zelfs een extreme lifelogger als Luna van Maanisch.com deelt wel veel, maar niet de allerintiemste details met de wereld.
Een weblog is dus nooit een dagboek in de oorspronkelijke betekenis.
Op het originele dagboek zit een slot en het is meestal niet bedoeld om door anderen te worden gelezen.

Een mooi 2011 toegewenst!

[Klik voor vergroting]

Ach, ik dacht: laat ik nu eens gewoon een aardige foto nemen om het begin van 2011 te markeren.

De voltallige redactie (ik dus) van Verbal Jam wenst u bij deze een gelukkig, voorspoedig en gezond 2011!

Weer zo'n jaaroverzicht

Het is weer het moment voor de jaaroverzichten.
Gelukkig stelt dit weblog automatisch zijn eigen jaaroverzicht samen, dus daar heb ik geen omkijken naar.
En teveel omkijken doe ik ook liever niet.

Maar andere media doen hun uiterste best om ons in de laatste week van het jaar nog eventjes in te wrijven wat wij het afgelopen jaar weer aan ergernissen en ellende te verduren hebben gehad.