Archief: artikelen van

| Home |

 

rotterdam

Donderdag 07 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Wij feliciteren Rotterdam van harte met het nieuwe toe-komstperspectief! 'Amsterdam heeft het', luidde altijd de slogan, maar Rotterdam wordt het. Sinds gisteren.
Rotterdam wordt echt leefbaar, dat kan niet missen met zeventien Pim-zetels.
Heel Nederland kijkt jaloers toe. Want wie wil er niet wonen in zo'n prettig leefbare stad? Of op zijn minst een bezoekje brengen, een graantje meepikken, een eurootje bietsen, een dealtje sluiten, eens lekker langs de leefbare straten zwerven, heerlijk rondhangen op de perrons, tevreden tippelen op de baan.
Nee, dit gaat heel wat volk aantrekken, dat nieuwe leefbare Rotterdam. Rotterdam wordt immigratiestad. Want met zeventien lege hoofden in de raad is Rotterdam niet vol meer inderdaad.

Nee, echt, onze welgemeende gelukwensen!
rotterdam

meetellen

Woensdag 06 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Ik begin me ineens ongerust af te vragen: moet je in Breda geweest zijn om als log nog mee te tellen?

maar niet meer aan denken
meetellen

verkiezingen: Laakbaar Nederland

Woensdag 06 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Ik heb gestemd. Gezien de lage opkomst mag dat tegenwoordig best als nieuws worden beschouwd . Dus wie het bezoek aan het kieskot niet de moeite vond moet zich schamen. Geen smoesjes: er is uitgebreid uitgelegd dat er vele landen zijn waar het stemprivilege niet bestaat. Die landen zijn meestal niet Leefbaar.
Er zijn ook landen waar ze wèl verkiezingen houden, maar waar het toch nog niet lekker leefbaar loopt.
Dus waar hebben wij het hier eigenlijk over met ons Leefbaar Rottummerplaat en al die zusterkluppies?

Ik stel voor: in het onfortuynlijke geval dat u in mei voor Leefbaar Nederland of erger stemt, stem dan op z'n minst in gedachten ook even op Leefbaar Israël, Leefbaar Palestina, Leefbaar Zimbabwe of een ander momenteel onleefbaar land.

een beetje moralistisch mag vandaag
verkiezingen: Laakbaar Nederland

lekkere handel

Woensdag 06 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Ik heb zojuist (nou ja, de afgelopen dagen dan) een doos sinaasappelschillen genuttigd. Aanvankelijk wat bitter, maar het wende snel. Zolang ze er maar chocolade omheen doen zit er kennelijk zelfs handel in GFT-afval. Slim bekeken.
Verkrijgbaar bij de Tax-Free van Tel-Aviv.
Wie weet wat ze daar nog meer in chocola verpakken. Die rumbonen laatst smaakten wel erg naar rubber kogels.
Jammer eigenlijk dat Israël Pesach viert in plaats van Pasen. Hadden we Sharon met chocolade kunnen overgieten en als Paashaas in de etalage kunnen zetten. Geef maar toe, u ziet het ook: hij heeft er de kop voor!

ondertussen maken wij ons zorgen
lekkere handel

plezier met Puck

Dinsdag 05 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Van deze titel moet u geen verkeerde dingen denken en het gaat ook niet over ijshockey. Ik wil alleen verwijzen naar het mooie genuanceerde stuk van Puck over de column van Francisco van Jole.
Dus leest u dat eerst maar en komt u dan hier weer terug.

En, hoe was het? Eigenlijk moet ik haar wel gelijk geven. Hetgeen ik gisteren over dit onderwerp opschreef was meer een aanval op de arrogantie, het 'lekker belangrijk' doen.
Want zo goed schrijft van Jole zelf ook niet. Ikzelf schrijf bijvoorbeeld beter. Ja: mag ik ook even?
Er werden bij Van Jole vergelijkingen gemaakt met journalistiek. Dat schiet niet op, daar komen meer dingen bij kijken. Zoals onderzoek, waarheid, het pretenderen van objectiviteit, nieuwswaarde, directe rede, niet te lange zinnen en woekeren met de ruimte. Het hangt helemaal van het type log af of je dat soort 'regels' daar ook moet toepassen.

Puck noemt ook het Schrijven met de grote S.
Literatuur. Ja, zucht, laten we daar niet over beginnen, want uit dat moeras van definities is nog nooit iemand levend teruggekeerd. Met hetgeen we in Nederland literatuur noemen hoef je in het Angelsaksisch taalgebied dikwijls niet aan te komen.
Belangrijk voor mijzelf is of ik ervan geniet. Laten we het zo simpel maar houden.
Een schrijver is iemand die mij vrijwillig in mijn stoel gedrukt houdt, die de zinnen tussen mijn handen, voor mijn ogen, een universum kan doen lijken, mij doet vergeten dat daarbuiten nog iets is.

De kwestie met het geschreven weblog is: het is een apart genre. Er zit geen redacteur die de diamanten uit de bagger filtert, dus daarom moeten we zelf op zoek. Dat begrijpt Van Jole nog niet.
Het gaat ook niet om het feit of iemand, zoals Elrado zegt, het op die manier in een krant zou willen of kunnen zetten. Mijn Computertje kan alleen maar op het web. Auteur Joost kan niet schrijven, Joost kan niet spellen en is dyslectisch (of doet alsof). Maar toch is hij bij vlagen vermakelijk. Dijkshoorn hoort ook niet in krant of tijdschrift. Hij is ook geen tv-recensent, zoals hij bij BNN werd aangekondigd. Daarvoor is zijn stijl te eenzijdig. Maar alweer: dikwijls best amusant als je ervan houdt. En schrijven kan hij ook. Net als de Roeltjes, maar ook die zouden niet uit de verf komen op een ander medium dan het web(log).

Je status als schrijver wordt in heel wat gevallen bepaald door je persoonlijke 'netwerk' en je talent om 'lekker belangrijk' te doen. De beheersing van het ambacht is dan soms maar in beperkte mate vereist.
Het kost wat moeite, maar op internet kom ik vaak meer kwaliteit tegen dan in traditionele media. Zelf heb ik dan ook liever een abonnement op adsl dan op de Telegraaf of Veronica. Kan ik tenminste Puck lezen. En vele anderen.

Verbal Jam, misschien wel de ergste ouwehoer van Nederland.
plezier met Puck

breda, de bie en de beroering

Maandag 04 Maart 2002 in categorie Nog niet ingedeeld in categorie

Het gist en borrelt in het wereldje van het weblog. De pelgrimage naar Breda, het her-intreden van De Bie en tenslotte had onze heilige Francisco weer een zeurderig visioen.
Over Breda zullen wij het niet hebben, want daar waren wij niet bij. Niet voor niets zegt men: je moet er geweest zijn om erover te kunnen oordelen.
Update: hier staat een overzicht waar je als thuisblijver tenminste wat aan hebt (met dank aan camarados).

Wim de Bie moet nog even op gang komen, zo te zien. Tot dusver zijn de gewekte verwachtingen niet waargemaakt. Maar wij houden vertrouwen. Heer de Bie hecht altijd veel waarde aan opbouwende kritiek, dus in dit kader zouden wij hem willen meegeven: ga niet door op het platgetreden pad van de sketch en het typetje. Tilly en Leendert Winkelman zijn televisie in weblogjasje. Bewaar de real-audio maar voor de beroemde woedeaanvallen.

Internetmissionaris Francisco van Jole heeft in zijn SmallZine column van deze maand de webloggers geëxcommuniceerd. Bij Tonie en bij Gaby zijn daar discussies over gaande, want eerwaarde Jole laat zich denigrerend uit: "stellen weblogs iets voor, hebben ze kwaliteit? Het antwoord is nee."
En dan volgt er een fikse reeks kleineringen. Webloggers zijn mensen die amper kunnen schrijven. Vergelijkingen met 'schuifdeurentoneel' en 'Candlelight' worden kwistig rondgestrooid. Daar tegenover worden gewichtige woorden als 'kwaliteit' en 'journalistiek' gezet. Die laatste kwalificaties acht hij blijkbaar op hemzelf van toepassing.

De webloggers hebben nog maar één uitweg, zo lijkt het: aan de heroïne. Want het dagboekje van de 17-jarige verslaafde Angeliek is het enige dat hem nog kan ontroeren.
Misschien moet FvJ eens wat minder uurtjes bij de Tros of zijn uitgever doorbrengen en beter gaan rondkijken in de weblogwereld. Ik geef toe, het kan wat vermoeiend zijn en het levert niet direct geld op. Dan zal hij ontdekken dat er heel wat (ex-)journalisten, vormgevers, dichters en programmamakers zijn die mooie dingen neerzetten. Maar dan mag je het ineens geen weblog meer noemen kennelijk.

Het einde der tijden lijkt nu toch echt aangebroken voor onze internetprediker. Smallzine mag van ons op zoek naar een ander. Francisco loopt naast zijn versleten schoenen.

voor hij sleets werd was hij aardig
breda, de bie en de beroering

weg met at5

Zondag 03 Maart 2002 in categorie Satire

O ja, bijna vergeten. Gisteravond zag ik bij Nova een herhaling van een filmpje van AT5.
Ik had het niet eerder gezien, maar wel over gehoord. Ik kijk nooit naar AT5. Deze Amsterdamse dorps-tv is namelijk slecht voor mijn bloeddruk, zoals zich ook in dit stuk weer zal bewijzen.

Het filmpje toont ons twee criminelen die op het Amsterdamse station Lelylaan met grof geweld een man beroven. Geheel volgens de beruchte reality-tv traditie van AT5 wordt het slachtoffer naderhand voluit in beeld gebracht, wanneer hij zijn wonden likt en dept. Want die arme man wil natuurlijk graag zijn vernedering breeduit aan den volke tonen. Ik vermoed dat hij naderhand slechter geslapen heeft van de AT5-beelden dan van de traumatische ervaring zelf.

De daders kwamen er bekaaider vanaf. Hun gezichten werden onherkenbaar gemaakt. Je moet uiteraard de privacy van de verdachten respecteren nietwaar?

U ziet hem al aankomen: hier ga ik dus volledig van door het lint! Mogen wij even, voor één keertje? Goed dan, hier komt ie:

Wat een vuile, hypocriete gore lafbekken zijn dat daar bij AT5! Wèl het slachtoffer voor lul zetten maar de daders afplakken!

Ze waren zeker bang dat ze zèlf die gangsters achter zich aankregen. Niemand hoeft voor mij aan de schandpaal, maar respecteer dan óók de privacy van het slachtoffer. Opgerot met dat stelletje amateurs! Opheffen die hap. Geef ons Radio Stad maar terug. Dàt waren nog eens tijden!

Ok, niet helemaal literair verantwoord zoals u van mij gewend bent, maar aan de andere kant zou je dit nu eens gewoon breeduit op de voorpagina van een kwaliteitskrant moeten zetten. Worden er misschien een paar wakker.

dit lucht slechts ten dele op
weg met at5