That's entertainment!

Ik houd van oude foto's. Liefst van gebeurtenissen uit het sepia- en zwart-wit-grijze verleden. Foto's waarop mensen in het moment van volle actie zijn gevangen. De wetenschap dat al die mensen niet meer in leven zijn is ergens fascinerend. De foto is de enige fractie van een seconde die van hen is bewaard is gebleven, vaak zonder dat ze zich de vastlegging ervan op dat moment bewust waren. De overige beelden van hun bestaan zijn verdampt in de tijd, hun botten reeds lang geruimd, hun stem verwaaid, de herinnering aan hen vervlogen.

Tegenwoordig is de techniek tot slechts ietsje meer in staat. We leggen bewegende beelden vast in kleur en de geluiden in dolby digital. En ondanks onze hi-tech borstklopperij stelt het allemaal in wezen weinig voor. Het werkelijke leven bestaat uit méér dan het visuele en het auditieve. Zolang we de geuren, de smaken en de aanrakingen niet digitaal kunnen opnemen is er geen levensechte herbeleving.

De mens streeft naar alsmaar ouder worden. Maar kunnen we niet beter streven naar het vermogen alle zintuiglijke waarnemingen vast te leggen? Dat zou de kwaliteit van leven pas écht verbeteren. Ga maar na: een gemiddeld mens brengt pakweg een derde van zijn bestaan door in een fase waarin alles nog slechts krakkemikkig functioneert. Even lekker achter de jongens of meiden aan is er niet meer bij. Kans om de elfstedentocht te winnen heb je niet meer. Hoe voelde die prins of prinses op dat witte paard ook weer, die na één nacht alweer spoorslags verder reed? Al die aanrakingen, strelingen, kussen, omhelzingen en hete passie van geliefden, minnaars, minnaressen? De warmte van de baby aan de borst? De geur van sudderlapjes die nog niet in Croma of Becel waren gebakken? De lauwe smaak van schoolmelk die te lang bij de verwarming had gestaan? De eerste keer klaarkomen?

Dan zou het mooi zijn wanneer je alle sensaties nog eens in je lijf en hersenen zou kunnen laten afspelen. In sommige science fiction films is het thema al behandeld, maar doorgaans uitgewerkt in de perverse zin, of als party-drug.
Een normaal dagelijks gebruik van deze techniek zou echter de levensvreugde enorm doen toenemen. Lekker in de aanleunwoning achter de geraniums met gesloten ogen nagenieten van alle sensaties uit de meer actieve jaren. Of ervaren dat het vroeger echt niet beter was en dat het gelukkig bijna allemaal achter de rug is.
Hoe dan ook: hier ligt de werkelijke uitdaging voor de Philipsen, de Sonies en de Canons. Zie dát nu maar eens op super-dvd te krijgen in plaats van die flauwe onzin uit Hollywood. That's real entertainment!

Want weet u nog hoe uw eerste liefde voelde, rook en smaakte?

Industriële hoogstandjes

Voor u waargenomen: enkele industriële hoogstandjes. Afkomstig uit China, zo werd mij verteld, dus dat wordt even oppassen met die gasten. Voor je het weet halen ze onze markt onderuit.

Ten eerste: een nep-bewakingscamera die reageert op beweging. Van de weeromstuit gaat hij dan zélf ook bewegen, teneinde de illusie van echtheid te versterken.

Ten tweede: een afzichtelijke plastic uil die eveneens reageert op langslopende lieden. Het beest balkt dan driewerf 'Oehoe'.

Nieuwsgierig geworden plaatsten wij de bewakingscamera tegenover de uil. Wij wapperden onze hand voor de camera, het ding bewoog en daardoor riep de uil driewerf 'Oehoe'.

Dat is nou jammer: de camera had ook op geluid moeten reageren. Dan hadden uil en camera elkáár kunnen bezighouden tot de batterijen op waren...

De boot in

De harddisk van 't schootcomputertje kreeg vandaag plotseling koorts. Aan het klappertanden te horen tenminste. Vervolgens raakte hij in coma. Gelukkig kon ik nog net zijn belangrijkste bezittingen veilig stellen, maar helaas zal ik de komende dagen wel weer bezig zijn een harddisk-transplantatie uit te voeren.
Het versleten orgaan is inmiddels uitgenomen, nu nog op zoek naar een geschikte donordisk.
Tussen de bedrijven door werk ik ook verder aan mijn nucleaire site, maar u moet maar efkes geduld met mij hebben wat schrijfsels betreft. Want met deze anderhalf jaar oude harddisk van een dure Toshiba ben ik dus mooi het schip in gegaan...

Don't try this yourself...

Tweede Pinksterdag

Over omkatten gesproken... Heeft u wel eens een onderdeeltje aan uw auto zelf vervangen? Laten we zeggen -niet meteen te moeilijk- in het interieur? Bijvoorbeeld de sigarettenaansteker? Daar ben ik dus zelf wel enkele dagen mee bezig geweest. Want hoe gaat dat?
Het blijkt namelijk dat het gehele voertuig rondom de aansteker dient te worden ontmanteld alvorens het ding bereikbaar is.
Mocht uw auto-aansteker onverhoopt eens defect raken, ga dan niet moeilijk doen, maar kies een van de volgende oplossingen:

• Leen een doosjes lucifers, steek de hele auto aan en incasseer de verzekeringsgelden. Is minder rompslomp.

• Stop met roken.

• Koop een nieuwe auto.

Ik snap nu ook die oude mop beter van de miljonair die een nieuwe auto kocht omdat de asbak vol was. Dat was geen mop. Dat was pure noodzaak.

Ravage

1. Bent u ook wel eens vergeten dat u de koptelefoon nog op had toen u uit uw leunstoel opstond?
2. Heeft u toen ook de hele stereo-installatie achter u aan getrokken?
3. Had u toen de indruk dat de stereo-installatie op zijn beurt nog iets veel zwaarders achter zich aan sleurde?
4. Was dat die keer dat u dat eikenhouten wandmeubel in uw nek kreeg?
5. Raakte u toen enige tijd buiten bewustzijn?
6. Heeft u sindsdien óók zo'n last van vergeetachtigheid?
7. Vraagt u zich af of u dáárdoor steeds vergeet die koptelefoon af te zetten?
8. Dringt het nu eindelijk tot u door dat dit dus niet de eerste keer was dat dit gebeurde?
9. Herinnert u zich wat 'amnesie' betekent?
10. Draait u überhaupt nog wel eens een cd-tje?

U ziet: dat draadloze gedoe is lang zo spannend niet.