Vrijdag 25 September 2009 in categorie Lijf en ledematen
Net als iedereen zat ik mij laatst tijdens de Algemene Beschouwing een beetje te vervelen.
Toevallig zwierf voor mij op tafel dat overheidsfoldertje 'Grip op Griep'.
Eén van de eerste dingen die ik daarin las was: 'Het griepvirus verspreidt zich vooral via de lucht door hoesten, niezen of praten.'
Waar is op datzelfde moment onze overheid mee bezig? Regering en Tweede Kamer zijn bijeengekomen om niets anders te doen dan praten!
Werkelijk onverantwoord!
Lees verder...
Zaterdag 23 Mei 2009 in categorie Lijf en ledematen
Had u ooit van 'craniosacrale therapie' gehoord? Ik niet. Totdat de krant er vandaag over schreef.
Met craniosacrale therapie proberen de bijbehorende therapeuten lichamelijke en psychische problemen te verhelpen. Niet bij zichzelf, ze kijken wel beter uit, maar altijd bij anderen.
Ze volgen de beweging van de hersenvloeistof met de handen, waardoor het lichaam ontspant. Zegt de Nederlandse Cranio Sacraal Vereniging in de krant.
De aanleiding voor de craniosacrale berichtgeving was de dood van een baby.
Een kennelijk wat minder craniosacraal begaafde therapeut had een Duitse meisjesbaby iets te ver craniosacraal doorgebogen. Flauw hoor, om je anti-Germaanse sentimenten zoveel jaar na de oorlog nog af te reageren op een onschuldig wicht.
Er ging van alles stuk in het arme kind en tja, toen was 't ineens dood. Nog geprobeerd de boel craniosacraal terug te buigen, maar vergeefs.
Lees verder...
Dinsdag 07 April 2009 in categorie Lijf en ledematen
Van het dorp Tripscompagnie had ik nog nooit gehoord.
Tot vandaag. Vandaag stond het in de krant.
Het ligt daar ergens in Oost-Groningen, op een plek waar de rest van Nederland eigenlijk nooit komt.
Maar dát moet gaan veranderen! Ze zijn van plan er een meer aan te leggen dat net zo zout is als de Dode Zee. Want zout hebben ze genoeg in Oost-Groningen. En nu willen ze gaan kijken wat ze daarmee in 'de toeristische en wellness-sfeer' kunnen doen, aldus de voorzitter van de streekraad Oost-Groningen.
Ik krijg al hoge bloeddruk van zo'n uitdrukking als 'wellness-sfeer', laat staan als ik dan ook nog een tijdje in al dat Oost-Groningse zout moet gaan liggen weken. Ze willen nog een 'haalbaarheidsonderzoek' uitvoeren.
Ik kan ze nu al zeggen: dit is niet haalbaar. Scheelt weer een hoop geld.
Lees verder...
Woensdag 01 April 2009 in categorie Technologie, Lijf en ledematen
Ik had er nog niet eerder bij stilgestaan.
Toen ik vanmorgen mijn computer startte deed ik dat ineens wél.
Erbij stilstaan.
Mijn laptop heeft zo'n vingerafdruklezer. Ter beveiliging.
"Haal uw vinger door de lezer!" gebood Windows.
Deze keer liet ik deze opdracht even op mij inwerken voordat ik gehoorzaamde.
Ik ga niet zomaar ergens mijn vinger doorheen halen omdat mijn computer dat zegt.
Straks vindt hij nog dat ik mijn vinger door de poep moet halen, alleen omdat Microsoft dat tóch veiliger vindt.
Lees verder...
Woensdag 08 Oktober 2008 in categorie Lijf en ledematen
De marketingafdeling van verzekeringsmaatschappij
Ohra is lekker op dreef. Namen ze onlangs nog publiek en media in de maling met het verhaal dat de
bejaarde clown Bassie een jongedame had bezwangerd, vandaag komen ze met het idee om
fitness op de werkvloer wettelijk verplicht te stellen. Bij het kantoorpersoneel van Ohra zal nu vermoedelijk grote onrust zijn ontstaan, want zij zijn straks natuurlijk als eerste de klos.
Aangezien ook dit bericht van Ohra wel weer een
hoax zal zijn, kan ik het plan wel even tot in z'n uiterste consequentie doornemen. Ik stel mij het volgende voor.
In de lunchpauze gaan alle bureaus aan de kant. Dat is op zichzelf al een hele krachttoer, dus als je ze daarna meteen weer laat terugzetten ben je eigenlijk al klaar.
Maar goed, Ohra wil fitness, dus dan krijgen ze fitness.
Lees verder...
Vrijdag 11 Juli 2008 in categorie Lijf en ledematen
"Zeg dokter, even over die medicijnen, die anti-depressiva die u me laatst heeft gegeven..."
"Ja, wat is daarmee? Helpen ze niet?"
"Ze helpen fantastisch! Ik ben een herboren mens, ik kan de hele wereld weer aan, geen zee gaat mij te hoog!"
"Dat is prettig om te horen..."
"Tijdens onze lotgenotenbijeenkomst laatst in het Okura hotel heeft het bedienend personeel maar met moeite kunnen voorkomen dat we met z'n allen in polonaise van de 23ste verdieping sprongen! Zo uitgelaten waren we!"
"Dat is mooi van ze, maar..."
"Puur eigenbelang, dokter. Ze wilden niet dat we er zonder betalen tussenuit knepen!"
"Tja, misschien moeten we de dosis dan toch iets bijstellen..."
"Daar wou ik het net met u over hebben, dokter. Van een mismoedig mens ben ik dankzij die pillen tot een onverbeterlijke optimist geworden. Ik heb weer een onbegrensd vertrouwen in de toekomst. Misschien wel iets teveel."
"O ja? Heeft u daar voorbeelden van?"
"Jazeker. Dat is het punt juist. Vorige maand heb ik de jackpot van de Staatsloterij al tot op de laatste cent uitgegeven!"
"Op voorhand?"
"Inderdaad, dokter..."
"En u heeft hem gisteren niet gewonnen?"
"Dat is helaas correct, dokter."
"Ai, dat soort effecten is natuurlijk niet de bedoeling! Dan moeten we de dosis toch wat verlagen, denk ik..."
"Verlagen? Kunnen we hem niet juist nog wat verhógen? Want ik zit nu natuurlijk pas écht in de shit!"
Woensdag 18 Juni 2008 in categorie Lijf en ledematen
Binnen het kader van de huidige gezondheidshype wilde ik wel eens weten hoe het stond met mijn cholesterol. Zo langzamerhand kom ik namelijk op een leeftijd dat een mens zich dient af te vragen: kan ik lekker door met de 'Elke dag' roomboter van Albert Heijn of moet ik toch aan die laffe Becel? Volgens mij is het al bijna vijftien jaar geleden dat mijn bloed voor het laatst is gecontroleerd.
Mijn huisarts gelooft niet zo in dergelijke dingen wanneer er geen concrete aanleiding is. Zolang je niet stuiptrekkend bij haar in de spreekkamer ligt is er niets aan de hand, lijkt zij te redeneren. Maar laatst werd zij waargenomen door een arts in opleiding en deze kans benutte ik. Deze hulphuisarts schreef bereidwillig een opdrachtformulier uit voor een grondige analyse.
Gisteren vervoegde ik mij in alle vroegte en broodnuchter bij het artsenlaboratorium. Dat is nog een hele prestatie tijdens zo'n EK, al zeg ik het zelf.
De wachtkamer zat bomvol en er waren 31 mensen voor mij. Bij elkaar opgeteld was dat een behoorlijk bloedbad. Een groot display aan de wand liet af een toe een pingeltje horen en toonde het volgnummer van degene die aan de beurt was.
Er waren nog maar twee stoelen vrij om op te zitten. Die bevonden zich aan weerszijden van de heer Ruijmgaart, landelijk beter bekend als Pa Tokkie. Althans, daar leek hij op. Of misschien was het hem wel.
Lees verder...
