het gezeur van cliteur
Woensdag 24 Maart 2004 in categorie Politiek & Maatschappij
Wat wèl opvalt is dat de opinies van allerlei hooggeleerde heren (vaak heren inderdaad) over de meest uiteenlopende zaken doorgaans nogal gammel in elkaar steken. Ik heb hier al vaker betoogd dat bij de media het misverstand heerst dat deskundigen op een bepaald gebied ook daarbuiten allerlei zinnigs te melden hebben. Niets is minder waar. Opvallend vaak vallen zij door de mand met krakkemikkige of populistische meningen. In elk geval is hun standpunt niet meer of minder waard dan dat van u of dat van mij.
Een aardig voorbeeld daarvan was laatst de uitval van Paul Cliteur naar de Amsterdamse burgemeester Job Cohen in de Haagse Post. Met scherpe pen slingerde Cliteur Cohen allerlei kwalificaties naar het hoofd, zoals 'ondemocratisch' en 'arrogant'. Diens integratiebeleid was ook maar 'flut'. In een daarop volgend rechtstreeks debat tussen de columnist en de burgemeester in het televisieprogramma B&W ging de eerste volledig voor schut. Hij wist zijn felle uitspraken totaal niet te onderbouwen en Cohen schopte de pedante professor dan ook met gemak verbaal uit z'n klompen. Lees het aardige verslag dat Frits Abrahams hiervan destijds maakte in de NRC.
Kortom, het is een héél goed idee van Professor Paul om zijn toon eens wat te matigen. Niet dat hij zich de mond moet laten snoeren, nee, gewoon iets bescheidener zijn, niet pretenderen overal verstand van te hebben. Anders wordt het een slangenkuil, meneer Cliteur. Ga niet altijd zo gewichtig de 'opinionleader' uithangen en overmoedig allerlei grote woorden roepen. Want het staat natuurlijk een beetje sneu wanneer u bij de eerste de beste keer dat u zèlf eens flink de oren wordt gewassen, u direct mokkend en verongelijkt terugkruipt in uw veilige academische holletje.
Wél een goede les voor collega-'deskundigen'.
Meer in de Volkskrant.
| Tweet |































