De APK

Vandaag is mijn oude Toyota naar de APK geweest. Hij kwam erdoor. Toen ik hem kwam ophalen stond hij buiten opgelucht te glimmen. Volgens de garagehouder kon hij weer met gemak een jaartje mee. En inderdaad, de motor sprong kwiek aan, als om het gelijk van de autodokter te onderstrepen.

Terwijl ik voor mijn huis parkeerde zag ik mijn buurvrouw. Zij zag mij niet, want zij loopt krom en ziet alleen nog maar het trottoir en de inhoud van het mandje op haar rollator. Zij is 92. Zij rolt behoedzaam voort, op weg naar een verre bestemming. Zo oogt het tenminste altijd. Vast op koers, in traag maar gestaag tempo. Als vroeger de pakketboot naar Indië, die bij vertrek het geduld uitstraalde dat is gekoppeld aan het besef nog maanden voor de boeg te hebben. Het maakt dan niet meer uit hoe ver je gaat. Alles is ver.
Mijn buurvrouw is waarschijnlijk alleen op weg naar de krantencontainer aan het eind van de straat. Maar haar bestemming had net zo goed Wladiwostok kunnen zijn.

Indoor picknick

In de periode rond mijn verjaardag organiseer ik altijd een picknick voor mijn vrienden in mijn huiskamer. In oktober kan dat namelijk meestal niet buiten. Iedereen neemt zelf iets te eten en te drinken mee. Het gezelschap is aardig multicultureel, met als gevolg een even gevarieerd als afgeladen buffet. Mijn vriendin en ik hoeven in de week daarna niet te koken, zoveel blijft er over.
Kinderen en honden zijn uitdrukkelijk van deze party uitgesloten. Deze categorieën hebben namelijk de onhebbelijkheid om op een huiselijke bijeenkomst veruit dominant te zijn. Ze moeten en zullen aandacht hebben.
Honden beginnen zichzelf te bedienen en kwispelen de glazen van tafel. Kinderen doen alsof het hun eigen partijtje is en schreeuwen overal doorheen. Wanneer je niet op ze let gaan ze ervoor zorgen dat je daar spijt van krijgt.

20 oktober

Mijn verjaardag vandaag. Maar het is nu na middernacht, dus we hebben het ergste alweer achter de rug. Taart en drank zijn op, het huis is weer leeg. De heerlijke rust die dan over je komt, daar kun je weer een jaar op vooruit.

Wintertip

Lezen van een beeldscherm is geen luxe. Dat is een van de redenen dat het 'papierloze kantoor' nog steeds geen werkelijkheid is. LCD schermen zijn een stap vooruit.
Wanneer je optimaal beeldschermleesgemak wilt, moet je er even wat geld inpompen. Dat is met de meeste dingen in het leven zo, helaas.

Het traject is als volgt: