Archief: artikelen van
Donderdag 01 Augustus 2002 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
Ik betrapte mezelf erop dat ik in geschrift heel vaak accenten gebruik om een woord of lettergreep te benadrukken. Daar ga ik ook niet mee ophouden, want het is belangrijk dat de intonatie overkomt. Maar ik vroeg me wèl af: doen ze dat in andere talen ook? Heb ik eigenlijk nooit op gelet...
De Duitsers en de Scandinaviërs hebben die bijzondere tekens gewoon echt nodig om al die rare klanken die uit de bek rollen een beetje behoorlijk op papier te krijgen.
Maar wij? Wij moeten hooguit ergens een trema plaatsen om een vouw in een woord te leggen of een leenwoord geschikt te maken voor de valkuil van het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Verder kunnen we de tekens naar willekeur gebruiken. En wat doen we dan? Wij Nederlanders gaan dingen
benadrukken, onze mening flink inwrijven bij anderen. Typisch staaltje van onze volksaard. Wat zijn we toch bijdehand altijd.
Vrijdag 31 Mei 2002 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
U bent toch met me eens dat een tikker bij een voetgangerslicht voor blinden is, nietwaar?
Dus wie is hier nou getikt? Zoiets verzin je toch niet bij je volle verstand?
Dat het niet nog slechter gaat met dit land verbaast me
Zondag 26 Mei 2002 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
Ik had natuurlijk net mijn fototoestel weer niet bij me, anders had ik het u kunnen laten zien. Het verschijnsel van de vreemde vis.
Ik liep afgelopen donderdag langs de oever van het meer en zag een vis boven water zwemmen. Grotendeels dan, alleen zijn kop was kopje onder.
Het was een forse karper en zijn lichaam glansde in de zon, de staart sloeg heen en weer om zich voort te bewegen. Uiteraard, zult u zeggen, zo doen vissen dat altijd. Maar dan toch altijd in hun
eigen element.
Voordat u mij voor gek verklaart: er bleven méér mensen staan kijken. En ach, misschien komt het ook wel vaker voor, vindt u het doodnormaal...
wat mij betreft zijn het turbulente tijden...
Donderdag 02 Mei 2002 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
Voortdurend zijn we bij Verbal Jam op zoek naar middelen om het lezen van het beeldscherm te vergemakkelijken. We willen tenslotte gelezen worden. We zijn nog steeds niet tevreden.
Er gloort hoop omdat
Philips flexibele schermen ontwikkelt waarbij de 'beeldlaag' gewoon als verf kan worden aangebracht (ik zeg het maar even simpel). Dit zal veel handzamere en minder zware schermpjes opleveren. Maar daar moeten we nog even op wachten.
Voorlopig zoeken we de oplossing maar in voortdurende verbetering van de lay-out en proberen we de lezers te verwennen met speciale printversies en audio-bestanden.
Toch zijn het alleen de echte leeshelden en -heldinnen die hier komen...
soms vragen wij ons zielig af: wat is het nut van ons?
Donderdag 07 Maart 2002 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
Ik loop over een rustig voetpad, langs het water. Tussen het voetpad en dat water is een brede strook gras. Daar bivakkeren de ganzen, de eenden en de kleine waterkippen wanneer ze even geen zin hebben in zwemmen.
Een meter van mij vandaan zit zo'n waterkip lekker in het gras. Wanneer ik langsloop blijft hij rustig zitten. Alert, dat wel. Maar opstaan, nee. Niet voor mij.
Kijk, dat is nu zelfvertrouwen. Zo van: als ie kunstjes flikt ben ik toch wel op tijd weg. Daar kan de menig mens nog wat van leren.
je denkt wat af tijdens een wandeling
Zaterdag 01 December 2001 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen
Sommige Nederlandse schrijvers moet je niet alleen lezen, maar ook horen. In radio- en televisie-programma's. Dan zijn ze op hun best. Niet voorlezen uit eigen werk, maar gewoon, uit de losse pols...
Jammer genoeg zijn ze meestal van de oudere generatie: Wolkers, Reve, Cremer, Bomans, af en toe Hermans. Daar kan/kon ik uren naar luisteren.
De jonge schrijvers hebben meestal niet meer te melden dan hun eigen belangwekkendheid.
ik weet het: kort door de bocht
Woensdag 31 Oktober 2001 in categorie Observaties & Kritische beschouwingen, Persoonlijke notities
Vandaag is mijn oude Toyota naar de APK geweest. Hij kwam erdoor. Toen ik hem kwam ophalen stond hij buiten opgelucht te glimmen. Volgens de garagehouder kon hij weer met gemak een jaartje mee. En inderdaad, de motor sprong kwiek aan, als om het gelijk van de autodokter te onderstrepen.
Terwijl ik voor mijn huis parkeerde zag ik mijn buurvrouw. Zij zag mij niet, want zij loopt krom en ziet alleen nog maar het trottoir en de inhoud van het mandje op haar rollator. Zij is 92. Zij rolt behoedzaam voort, op weg naar een verre bestemming. Zo oogt het tenminste altijd. Vast op koers, in traag maar gestaag tempo. Als vroeger de pakketboot naar Indië, die bij vertrek het geduld uitstraalde dat is gekoppeld aan het besef nog maanden voor de boeg te hebben. Het maakt dan niet meer uit hoe ver je gaat. Alles is ver.
Mijn buurvrouw is waarschijnlijk alleen op weg naar de krantencontainer aan het eind van de straat. Maar haar bestemming had net zo goed Wladiwostok kunnen zijn.
Lees verder...
